Zamek Sułkowskich przy ulicy Wzgórze 16 to najstarsza i największa nie sakralna zabytkowa budowla na terenie miasta, siedziba Piastów Cieszyńskich i rodów szlacheckich (m.in. Sunneghów i Sułkowskich). Powstał on najprawdopodobniej w miejscu - nie do końca historycznie potwierdzonej - trzynastowiecznej drewnianej strażnicy. Sam zamek bielski wymurowano w XIV w., za panowania księcia cieszyńskiego Przemysława I Noszaka (1358-1410). W XV i XVI w. rozbudowano go, bo stanowił ważny element obrony granicy Czech z Polską (od 1457 r.).Od 1572 roku stanowił on centrum administracyjno-gospodarcze tzw. państwa bielskiego (w l. 1752-1848 księstwa bielskiego). Od około 1592 r. bielskim zamkiem władał przez 136 lat węgierski ród Sunneghów. Przebudowali oni zamek w stylu renesansowym i przestał on być tylko warowną twierdzą, a stał się rezydencją z arkadowym dziedzińcem, ozdobioną okazałymi polichromiami. Najstarsze zachowane fragmenty zamku pochodzą z drugiej połowy XIV wieku. W ciągu wieków był wielokrotnie rozbudowywany, a obecny wygląd uzyskał na przełomie lat 50. i 60. XIX wieku. W 1752 roku zamek nabył Aleksander Sułkowski, a jego potomkowie mieli go w posiadaniu do 1944 roku. Ostatnim z nich był książę i ordynat Bielska Aleksander Ludwik Sułkowski (1893-1956), który wraz z rodziną, w 1944 r. wyjechał z Bielska do Austrii. Obecnie jest tam siedziba Muzeum w Bielsku-Białej, w którym można od wtorku do niedzieli oglądać następujące ekspozycje: - Reprezentacyjną klatkę schodową zwaną westybulem, której wygląd jest efektem remontu przywracającego jej wygląd z czasów ostatniej przebudowy czyli połowy XIX wieku. Sale militariów oraz sztuki myśliwskiej, gdzie prezentujemy europejską broń palną wojskową krótką i długą, broń drzewcową, broń sieczną z polskimi szablami oficerskimi, broń kłującą, uzbrojenie ochronne oraz w osobnym dziale broń orientalną.
Wystawę poświęconą dziejom archeologiczno-historycznym Bielska, Białej oraz zamku. Salon muzyczny czyli dawną salę balową zamku, której przywrócony został wygląd z ostatniej dziewiętnastowiecznej przebudowy.
Salon biedermeierowski czyli salon mieszczańsko-przemysłowej społeczności z XIX wieku. W salonie tym znajdują się również obrazy narodowego malarza słowackiego Petra Michala Bohúňa, który w okresie 14 lat pobytu w Białej portretował bielskie zamożne mieszczaństwo. Galerię malarstwa europejskiego i polskiego przełomu XIX i XX wieku. Kolejno możemy oglądać salę błękitną z malarstwem dziewiętnastowiecznym oraz przykładami zbioru miniatur, salę oliwkową mieszczącą malarstwo młodopolskie oraz salę malinową zwaną Salą Adama Bunscha, gdzie prezentujemy artystów związanych z naszym miastem w XIX i I poł. XX wieku.
Galerię Współczesnej Sztuki Regionu, gdzie zgromadzone są dzieła sztuki naszych „bielskich” współczesnych twórców. Wystawę grafiki przełomu wieków XIX i XX, wystawę malarstwa portretowego od roku 1830 do lat trzydziestych XX wieku. Poza ekspozycjami stałymi zapraszamy na zmieniające się wystawy czasowe, o których informujemy Państwa na bieżąco - informuje Iwona Purzycka, dyrektor Muzeum w Bielsku-Białej. - W zamku działa również Galeria Zamkowa, która oprócz prezentowania wystaw młodych twórców, jest jednocześnie miejscem, gdzie można nabyć dzieła sztuki w bardzo dużym przekroju cenowym oraz napić się kawy czy herbaty - dodaje Iwona Purzycka.
